Το γουργουρητό συνδέεται πιο συχνά με την ευδαιμονία: ένα κουβάρι κουλουριασμένο στην αγκαλιά σας, που τρέμει από ευχαρίστηση.
Αλλά κάθε έμπειρος ιδιοκτήτης γάτας έχει συναντήσει ένα παράδοξο: το ζώο μπορεί να γουργουρίζει ενώ είναι πολύ φοβισμένο, κατά τη διάρκεια του τοκετού ή ακόμη και στον κτηνίατρο, αναφέρει ανταποκριτής του .
Αυτή η αντίθεση κάνει κάποιον να αναρωτιέται για την πραγματική φύση των δονήσεων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το γουργουρητό είναι ένας πολυλειτουργικός μηχανισμός αυτορρύθμισης, ένα είδος ενσωματωμένης θεραπείας.
Φωτογραφία:
Οι συχνότητες στην περιοχή 25-150 Hz που παράγονται από το γουργουρητό προάγουν την ανάπτυξη των οστών και την επούλωση των μαλακών ιστών. Οι αιλουροειδείς εικάζουν ότι οι γάτες χρησιμοποιούν ενστικτωδώς αυτό το εργαλείο για να ανακουφίσουν τον πόνο και να επιταχύνουν την ανάρρωση. Αποδεικνύεται ότι αυτή η μελωδία που μας ηρεμεί μπορεί επίσης να είναι ο ήχος της αυτοθεραπείας. Το ζώο κυριολεκτικά “σιγοτραγουδάει” στον εαυτό του για να νιώσει καλύτερα.
Ένας κτηνίατρος σε κλινική της Μόσχας διηγήθηκε μια ιστορία για μια γάτα που γουργούριζε συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής προς την κλινική και κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Ο καρδιακός της παλμός ήταν γρήγορος και οι κόρες των ματιών της διεσταλμένες – σαφή σημάδια άγχους.
Το γουργουρητό δεν ήταν έκφραση ηρεμίας, αλλά ένας τρόπος για να την επιτύχει, μια προσπάθεια να σταθεροποιήσει το νευρικό της σύστημα. Μετά την επώδυνη διαδικασία, η γάτα σιώπησε, και μετά από μερικά λεπτά, αφού τακτοποιήθηκε στο μεταφορέα, έβαλε ξανά μπροστά τη “μηχανή” της, αλλά με έναν εντελώς διαφορετικό, χαλαρό τονισμό.
Αυτή η γνώση αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε το κατοικίδιό σας. Όταν η γάτα σας είναι ξαπλωμένη και γουργουρίζει μετά από χειρουργική επέμβαση, μην υποθέσετε ότι δεν πονάει. Πιθανότατα καταπολεμά ενεργά τη δυσφορία με όποιον τρόπο έχει στη διάθεσή της.
Το καθήκον σας σε αυτό το σημείο δεν είναι να την ενοχλήσετε, αλλά να της παρέχετε ηρεμία και ησυχία. Η ήσυχη συζήτηση και το απαλό χάιδεμα μπορούν να ενισχύσουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα, αλλά μόνο αν η γάτα επιδιώκει την επαφή.
Η δική μου γάτα, που συνήθως είναι σιωπηλή, κάποτε γουργούρισε δυνατά, ενώ ήταν μαζεμένη κάτω από τον καναπέ μετά από μια δυσάρεστη συνάντηση με τον σκύλο του γείτονα. Ο ήχος ήταν νευρικός, διακοπτόμενος.
Τότε δεν μπήκα στον κόπο να την τραβήξω έξω, αλλά απλώς κάθισα δίπλα της και της μίλησα με ήρεμη φωνή. Μετά από μισή ώρα το γουργουρητό έγινε ομοιόμορφο και βγήκε μόνη της. Ήταν ένα σημαντικό μάθημα σεβασμού των προσωπικών της μεθόδων αποκατάστασης.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί ο σκύλος σας “μιλάει” με τα φρύδια του: Η απροσδόκητη αλήθεια για το βλέμμα του κουταβιού
- Γιατί ένας σκύλος-οδηγός πρέπει να ξέρει πώς να μην υπακούει: τα ανώτερα μαθηματικά της εμπιστοσύνης μεταξύ ανθρώπου και ζώου
