Ψήνετε τις πατάτες σας σε χρυσαφένιο χρώμα, αλλά μετά από ένα λεπτό στο πιάτο μετατρέπονται σε ένα μαλακό, λιπαρό σωρό.
Το λάθος δεν έγκειται στον χρόνο τηγανίσματος, αλλά στην παραμέληση ενός απλού εχθρού – του ατμού, ο οποίος συνεχίζει να μαραζώνει κάτω από τη ροδοκόκκινη κρούστα, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του .
Η υγρασία που έχει μείνει στο εσωτερικό αναπόφευκτα βγαίνει προς τα έξω και μαλακώνει όλα όσα έχετε δουλέψει τόσο σκληρά. Το μυστικό είναι να δώσετε σε αυτή την υγρασία την ευκαιρία να διαφύγει πριν από το τελικό σερβίρισμα.
Φωτογραφία:
Οι έτοιμες πατάτες, είτε πρόκειται για τηγανητές πατάτες είτε για φέτες, δεν πρέπει απλώς να μεταφέρονται σε ένα πιάτο, αλλά πρέπει να τοποθετούνται σε μια σχάρα με χαρτί κουζίνας ή σε ένα ενιαίο στρώμα σε ένα ταψί ψησίματος. Αυτό επιτρέπει στον ατμό να κυκλοφορεί ελεύθερα και στο περιττό λίπος να στραγγίζει.
Ποτέ μην καλύπτετε τις ψητές πατάτες με καπάκι ή αλουμινόχαρτο – αυτό δημιουργεί ένα φαινόμενο θερμοκηπίου που θα καταστρέψει όλη την τραγανότητα μέσα σε λίγα λεπτά. Αφήστε την να “ξεκουραστεί” στον αέρα αντί να αχνίζει στο ζουμί της.
Ένα άλλο κλειδί είναι η σωστή προετοιμασία. Αφού κόψετε τις πατάτες σε φέτες, φροντίστε να τις στεγνώσετε καλά με μια πετσέτα, ενώ για ιδανικά αποτελέσματα μπορείτε να τις στεγνώσετε ελαφρώς και στο ψυγείο πάνω σε ένα ταψί. Όσο πιο στεγνή είναι η επιφάνεια, τόσο πιο γρήγορα και πιο σταθερά θα σχηματιστεί η κρούστα.
Χρησιμοποιήστε αρκετό λάδι και ένα καλά θερμαινόμενο τηγάνι. Οι πατάτες που ρίχνετε σε ανεπαρκώς καυτό λίπος θα το απορροφήσουν σαν σφουγγάρι και θα γίνουν λιπαρές, όχι τραγανές. Το τραγανό είναι αποτέλεσμα της γρήγορης και έντονης θερμικής επεξεργασίας, όχι του μαγειρέματος.
Ακολουθώντας αυτούς τους απλούς κανόνες, θα μετατρέψετε ένα κοινότοπο συνοδευτικό πιάτο στο κύριο γεγονός του δείπνου. Οι πατάτες θα είναι τραγανές ακόμη και μετά από μισή ώρα, πηγή έκπληξης και δικαιολογημένης υπερηφάνειας.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί βράζουμε το κουκούτσι του αβοκάντο: ο κρυμμένος πόρος που όλοι πετάνε
- Τι συμβαίνει αν τηγανίσετε με “καπνιστό” λάδι: το σημείο χωρίς επιστροφή, που είδαμε και ακούσαμε
