Έχετε παρατηρήσει ποτέ ότι οι πιο έντονοι καβγάδες ξεσπούν μερικές φορές για ένα άπλυτο φλιτζάνι που έχει μείνει στο νεροχύτη;
Επιφανειακά μοιάζει με μικροπράγμα, αλλά οι ψυχολόγοι γνωρίζουν ότι το φλιτζάνι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, κάτω από το οποίο κρύβονται ανομολόγητες ανάγκες για σεβασμό και προσοχή, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του .
Η σύγκρουση από μόνη της δεν καταστρέφει μια σχέση, το να μην ξέρει κανείς πώς να τη χειριστεί το κάνει. Μια υγιής διαφωνία δεν είναι μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί, αλλά μάλλον μια συνεργατική αναζήτηση λύσης όπου και οι δύο συμμετέχοντες παραμένουν στην ίδια ομάδα.
Φωτογραφία: Pixabay
Φανταστείτε έναν διάλογο όπου ο καθένας ακούει όχι για να απαντήσει, αλλά για να κατανοήσει τη θέση του άλλου. Αυτή η προσέγγιση απαιτεί συναισθηματική ωριμότητα, αλλά αλλάζει δραματικά την ατμόσφαιρα σε ένα ζευγάρι. Αντί για κατηγορίες, υπάρχουν “Εγώ-μηνύματα” που μιλούν για προσωπικά συναισθήματα.
Οι ειδικοί σημειώνουν ότι τα ζευγάρια που αποφεύγουν κάθε διαφωνία σαν φωτιά συχνά συσσωρεύουν δυσαρέσκεια – μια σιωπηλή, διαβρωτική δυσαρέσκεια. Αυτή συσσωρεύεται με την πάροδο των ετών μέχρι να γίνει ένα ανυπέρβλητο τείχος. Η εποικοδομητική σύγκρουση, από την άλλη πλευρά, λειτουργεί σαν σύστημα εξαερισμού, απελευθερώνοντας ατμό και εμποδίζοντας τη σχέση να ασφυκτιά.
Το κλειδί είναι να είστε σε θέση να “επισκευάσετε” τη σχέση αμέσως μετά από μια διαφωνία. Αυτό μπορεί να είναι ένα αστείο, μια ευγενική χειρονομία ή ένα απλό “συγγνώμη”. Αυτά τα σήματα αποκαθιστούν την ασφάλεια και δείχνουν ότι είστε πιο πολύτιμοι από το αντικείμενο του καυγά.
Η προσωπική εμπειρία δείχνει ότι μετά από μια ειλικρινή, έστω και δύσκολη, συζήτηση, υπάρχει συχνά μια αίσθηση απροσδόκητης οικειότητας. Είναι σαν να ξαναβρίσκετε το άτομο, βλέποντας την ευπάθεια και τον πόνο του. Αυτό είναι απίστευτα δετικό.
Είναι σημαντικό να γίνεται διάκριση μεταξύ της διαφωνίας σχετικά με τις πράξεις και της κριτικής ενός προσώπου. Μπορείτε να συζητήσετε για πράξεις – “ξέχασες το ραντεβού μας” – αλλά όχι για τον χαρακτήρα – “είσαι ένας ανεύθυνος εγωιστής”. Το πρώτο μπορεί να διορθωθεί, το δεύτερο πληγώνει βαθιά και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το ταμπού της σύγκρουσης προέρχεται συχνά από την παιδική ηλικία, όπου ο θυμός ήταν ταμπού. Οι ενήλικες πρέπει να ξαναμάθουν ότι είναι αποδεκτό να είναι κανείς θυμωμένος με ένα αγαπημένο του πρόσωπο. Το κυριότερο είναι να το κάνετε με φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο, χωρίς να γίνετε προσωπικοί.
Τέλεια ζευγάρια που δεν τσακώνονται ποτέ απλά δεν υπάρχουν. Και εκείνα που φαίνονται έτσι απ’ έξω, ίσως, απλά κρύβουν αριστοτεχνικά τα προβλήματα. Μια φυσιολογική, ζωντανή σχέση είναι πάντα ένας διάλογος, μερικές φορές με κλιμακούμενο τόνο.
Ο στόχος δεν είναι να δημιουργήσετε μια σχέση χωρίς τριβές, αλλά να αναπτύξετε το δικό σας “πρωτόκολλο συμφιλίωσης”. Για κάποιους είναι μια αγκαλιά μετά από μια διαφωνία, για άλλους είναι μια βόλτα μαζί για να ηρεμήσουν. Βρείτε το δικό σας τελετουργικό.
Να θυμάστε ότι πίσω από τον ισχυρισμό “δεν με ακούς” κρύβεται συχνά μια κραυγή για έλλειψη συναισθηματικής παρουσίας. Προσπαθήστε να ακούσετε όχι τις λέξεις, αλλά την ανάγκη για οικειότητα και σημασία πίσω από αυτές.
Αν πιάσετε τον εαυτό σας να θέλει να “αντεπιτεθεί” σε μια διαφωνία, κάντε μια παύση. Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και ρωτώντας “τι προσπαθώ να αποδείξω τώρα;” μπορεί να δροσίσει τη θέρμη και να σας επαναφέρει στην ουσία.
Μπορείτε να πολεμήσετε με διαφορετικούς τρόπους: μπορείτε να καταστρέψετε γέφυρες ή να χτίσετε νέες, ισχυρότερες. Η επιλογή είναι δική σας σε κάθε συγκεκριμένη φράση, σε κάθε βλέμμα και τόνο.
Διαβάστε επίσης
- Πώς διαφέρει το φλερτ από την απιστία: Πώς να τραβήξετε τη γραμμή στην εποχή της ψηφιακής απιστίας
- Γιατί συγχωρούμε την απιστία μια φορά αλλά όχι δύο φορές: Πώς η πρώτη προδοσία γίνεται σημείο χωρίς επιστροφή
