Συνηθίζαμε να πιστεύουμε ότι τα ευτυχισμένα ζευγάρια δεν τσακώνονται.
Πρόκειται για μια επικίνδυνη παρανόηση που κάνει εκατομμύρια ανθρώπους να αποσιωπούν τις προσβολές, να αποθηκεύουν εκνευρισμό και να προσποιούνται ότι όλα είναι καλά μέχρι να ξεχειλίσει το ποτήρι της υπομονής, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Στην πραγματικότητα, η σύγκρουση δεν είναι σημάδι κατάρρευσης, αλλά φυσικό μέρος κάθε οικειότητας. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι απλά δεν μπορούν να θέλουν πάντα το ίδιο πράγμα. Το θέμα είναι πώς θα ζήσετε αυτές τις διαφορές.
Φωτογραφία: Pixabay
Ο εποικοδομητικός καυγάς οδηγεί στην ανάπτυξη, στην κατανόηση, στην ανάπτυξη νέων κανόνων του παιχνιδιού. Καταστροφικός – στην κλιμάκωση της εχθρότητας, στη συσσώρευση προσβολών, στη σιωπηλή αποξένωση.
Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι σαν τη διαφορά μεταξύ μιας χειρουργικής επέμβασης, που θεραπεύει, και ενός καυγά, που σακατεύει. Η τέχνη της σύγκρουσης είναι ουσιαστικά η ικανότητα να είναι κανείς χειρουργός για τις σχέσεις του.
Ο πρώτος και σημαντικότερος κανόνας είναι η επιλογή του χρόνου και του τόπου. Η αντιπαράθεση μεταξύ σας σε κατάσταση πάθους, δημοσίως ή πριν από τον ύπνο, όταν και οι δύο είναι κουρασμένοι, είναι ένας σίγουρος τρόπος να επιδεινώσετε την κατάσταση.
Είναι πολύ σοφότερο να κάνετε μια παύση για να ηρεμήσετε και να συμφωνήσετε να συζητήσετε το πρόβλημα αργότερα, όταν θα μπορείτε να μιλήσετε ήρεμα. Αυτή η παύση δεν είναι αγνόηση, αλλά επίδειξη ενδιαφέροντος για την ποιότητα του διαλόγου.
Όταν αρχίζει η συζήτηση, η γλώσσα της κατηγορίας πρέπει να αλλάξει σε γλώσσα συναισθήματος. Αντί για το καταστροφικό “εσύ-μήνυμα” (“Πάντα αργείς! Δεν με εκτιμάς!”), χρησιμοποιήστε το “εγώ-μήνυμα”: “Νιώθω πολύ πληγωμένη και μόνη όταν σε περιμένω για πολλή ώρα.
Νιώθω ότι ο χρόνος μου δεν σημαίνει τίποτα για σένα”. Αυτό απομακρύνει την αμυντική αντίδραση και επιτρέπει στο σύντροφό σας να ακούσει τον πόνο σας και όχι το παράπονό σας.
Είναι ζωτικής σημασίας να εστιάζετε στο συγκεκριμένο ζήτημα που υπάρχει κατά τη διάρκεια ενός καυγά, αντί να γίνετε προσωπικοί ή να αναφέρετε παλιές αμαρτίες. Η φράση “τα ίδια έκανες και την προηγούμενη φορά” μετατρέπει αμέσως ένα προσωπικό περιστατικό σε παγκόσμιο πόλεμο όπου ο καθένας τραβάει την κουβέρτα πάνω του, αποδεικνύοντας ποιος φταίει περισσότερο για την ιστορία της σχέσης σας.
Ο χρυσός κανόνας είναι ο σεβασμός, ακόμα και όταν σιγοβράζει μέσα σας. Μην διακόπτετε, μην φωνάζετε, μην επιτρέπετε προσβλητικές εκφράσεις και υποτιμητικές εκτιμήσεις (“είσαι σαν τη μάνα σου”, “είσαι απλά ηλίθια”).
Ο ομοιόμορφος, γεμάτος σεβασμό τόνος σας, ακόμη και αν ο σύντροφός σας δεν τον κρατάει, μπορεί να μειώσει τον βαθμό επιθετικότητας και να επαναφέρει τον διάλογο σε εποικοδομητική κατεύθυνση. Ο στόχος της σύγκρουσης δεν είναι να κερδίσετε και να αποδείξετε ότι έχετε δίκιο, αλλά να βρείτε μια λύση που να ικανοποιεί και τους δύο.
Αυτό απαιτεί προθυμία συμβιβασμού, αναζήτηση μιας τρίτης επιλογής, ακρόαση και ακρόαση των επιχειρημάτων της άλλης πλευράς. Μερικές φορές αρκεί απλώς να κατανοήσετε τα κίνητρα του συντρόφου σας, ώστε η προσβολή να διαλυθεί από μόνη της.
Μόλις ξεπεραστεί το σημείο βρασμού και βρεθεί μια λύση, είναι κρίσιμο να αποκατασταθούν τα πράγματα. Συγχώρεση σημαίνει να αφήσετε πραγματικά την κατάσταση να ξεχαστεί και όχι να την αρχειοθετήσετε για μελλοντικές μάχες.
Ξεκινήστε με καθαρό μητρώο, χωρίς να υπενθυμίζετε στον σύντροφό σας τα λάθη του παρελθόντος. Διαφορετικά, κάθε νέα σύγκρουση θα είναι απλώς ένας ακόμη γύρος αιώνιου πολέμου.
Αν αισθάνεστε ότι ανεξάρτητα βγείτε από τον φαύλο κύκλο των αμοιβαίων αλληλοκατηγοριών δεν είναι δυνατόν, μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια από έναν οικογενειακό ψυχολόγο. Αυτός θα λειτουργήσει ως διερμηνέας που θα σας βοηθήσει να ακούσετε ο ένας τον άλλον και να μάθετε μια νέα, υγιή γλώσσα επικοινωνίας, όπου ακόμη και οι καυγάδες θα λειτουργούν για την προσέγγιση και όχι για τον χωρισμό.
Να θυμάστε: οι σχέσεις που δεν έχουν καθόλου συγκρούσεις είναι μάλλον νεκρές παρά τέλειες. Σημαίνει ότι οι άνθρωποι σε αυτές έχουν ήδη παραιτηθεί, έχουν σταματήσει να αγωνίζονται για τις ανάγκες τους και έχουν προτιμήσει τη σιωπηλή απελπισία από τη θορυβώδη αλλά ζωντανή διαδικασία αναζήτησης συμφωνίας.
Η αληθινή οικειότητα δεν γεννιέται στη σιωπή της απόλυτης συμφωνίας, αλλά στην ικανότητα να περπατάμε μαζί μέσα από την καταιγίδα και να βγαίνουμε από αυτήν κρατώντας τα χέρια πιο γερά.
Διαβάστε επίσης
- Πώς να μην μετατρέψετε τον σύντροφό σας σε λειτουργία: Γιατί ο γάμος δεν έχει μόνο ευθύνες
- Όταν ο έλεγχος καταπνίγει την αγάπη: Πώς να διακρίνετε τη φροντίδα από την τοξική επιθυμία για κατοχή
