Η δίψα φαίνεται να είναι ο απλούστερος και πιο κατανοητός μηχανισμός: το σώμα ζητάει νερό, το άτομο πίνει.
Αλλά μερικές φορές αυτό το σήμα μετατρέπεται σε καταναγκαστική, άσβεστη ανάγκη και το ένα ποτήρι μετά το άλλο δεν φέρνει ανακούφιση, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Οι γιατροί ονομάζουν αυτή την κατάσταση πολυδιψία και προειδοποιούν: η συνεχής έντονη δίψα, που δεν σχετίζεται με τη ζέστη, τον αθλητισμό ή το αλμυρό φαγητό, είναι ένας καλός λόγος για να επισκεφθείτε έναν θεραπευτή. Γίνεται διάκριση μεταξύ αληθινής και ψεύτικης δίψας.
Φωτογραφία: Pixabay
Η αληθινή εμφανίζεται όταν υπάρχει πραγματική έλλειψη υγρών στο σώμα και το απλό ξέπλυμα του στόματος δεν θα την ανακουφίσει. Η ψεύτικη προκαλείται από την ξηρότητα του στοματικού βλεννογόνου λόγω της στοματικής αναπνοής, του στρες ή των μακροσκελών συνομιλιών, και υποχωρεί μετά από μερικές γουλιές νερού.
Μία από τις πιο συχνές παθολογικές αιτίες είναι ο σακχαρώδης διαβήτης. Τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα αναγκάζουν τους νεφρούς να εργάζονται σκληρότερα, αποβάλλοντας το σάκχαρο μαζί με μεγάλες ποσότητες υγρών.
Το σώμα αφυδατώνεται και ο εγκέφαλος απαιτεί συνεχώς νέο νερό, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που φέρνει το άτομο στον γιατρό. Μια άλλη σοβαρή αιτία είναι ο διαβήτης χωρίς ζάχαρη, μια σπάνια κατάσταση που σχετίζεται με τη μειωμένη παραγωγή ή αντίληψη της ορμόνης αγγειοπιεστίνης, η οποία είναι υπεύθυνη για την κατακράτηση νερού στο σώμα.
Τα νεφρά χάνουν την ικανότητά τους να συγκεντρώνουν τα ούρα, γεγονός που οδηγεί επίσης σε τεράστια απώλεια υγρών και ασίγαστη δίψα. Τα προβλήματα των νεφρών (πυελονεφρίτιδα, νεφρική ανεπάρκεια) επηρεάζουν άμεσα την ισορροπία νερού-αλατιού.
Η παραβίαση της λειτουργίας τους εμποδίζει τον οργανισμό να συγκρατεί και να αναδιανέμει σωστά το νερό, γεγονός που μπορεί να εκδηλωθεί, μεταξύ άλλων, σε μια συνεχή επιθυμία για πόση. Ο κατάλογος των πιθανών αιτιών κυμαίνεται από την αναιμία και τις παθήσεις του θυρεοειδούς μέχρι κρυφές εσωτερικές αιμορραγίες ή ακόμη και όγκους του υποθαλάμου, του τμήματος του εγκεφάλου που ρυθμίζει το αίσθημα της δίψας.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αυτοδιάγνωση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη εδώ. Οι γιατροί τονίζουν ότι πρέπει να δίνετε προσοχή όχι μόνο στην ίδια τη δίψα, αλλά και στα συνοδευτικά συμπτώματα.Μια ξαφνική αλλαγή στο βάρος, συχνή ούρηση, ξηρό δέρμα, αδυναμία, πρήξιμο – όλες αυτές οι λεπτομέρειες θα βοηθήσουν τον ειδικό να εντοπίσει γρήγορα τη ρίζα του προβλήματος. Εάν η δίψα είναι ξαφνική και επιμένει για περισσότερο από μία ή δύο ημέρες χωρίς προφανείς λόγους, είναι προτιμότερο να μην το καθυστερήσετε.
Το πρώτο βήμα είναι η επίσκεψη σε έναν γενικό ιατρό, ο οποίος, με βάση την εξέταση, την ανάλυση των παραπόνων και τις βασικές εξετάσεις (εξετάσεις αίματος και ούρων), θα καθορίσει τη συνέχεια – σε ενδοκρινολόγο, νεφρολόγο ή άλλο ειδικό. Το νερό είναι ζωή, αλλά η ανώμαλη, ακατάσχετη δίψα μπορεί να είναι η κραυγή του οργανισμού για βοήθεια, την οποία να πνίγεις με ατελείωτη κατανάλωση είναι σαν να προσπαθείς να βγάλεις με τη σέσουλα μια βάρκα με διαρροή.
Η έγκαιρη παραπομπή σε γιατρό μπορεί να βοηθήσει να βρεθεί και να επιδιορθωθεί αυτή η διαρροή, επαναφέροντας τόσο τη δίψα όσο και το νερό στο φυσικό, φυσιολογικό τους ρόλο.
Διαβάστε επίσης
- Όταν το γυμναστήριο είναι ανοιχτό μέχρι τα μεσάνυχτα: Τι συμβαίνει όταν γυμνάζεστε τη νύχτα
- Γιατί το μάτι τρώει πρώτο: Πώς το χρώμα του φαγητού ελέγχει την όρεξη και τη διάθεσή μας
