Ένας κήπος δεν είναι μόνο ένας χώρος για παρτέρια, αλλά και ένα ήσυχο, πράσινο εργαστήριο όπου, ανάμεσα στο πότισμα και το ξεχορτάριασμα, δημιουργούνται περισσότερα από καλλιέργειες.
Εδώ, μεταδίδοντας το μυστικό του εμβολιασμού των μηλιών από τον παππού ή τη συνταγή της γιαγιάς για αγγούρια τουρσί, υφαίνουμε διακριτικά ένα αόρατο αλλά ισχυρότατο δίκτυο οικογενειακών δεσμών, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Η κοινή εργασία στη γη καταργεί τα εμπόδια και δημιουργεί χώρο για συζητήσεις που δεν γίνονται ποτέ στο τραπέζι του δείπνου. Σχεδιάζοντας μαζί τα παρτέρια ή επιλέγοντας ποικιλίες, παιδιά και γονείς, παππούδες και εγγόνια μαθαίνουν όχι μόνο να φυτεύουν, αλλά και να ακούν ο ένας τον άλλον, ενωμένοι από έναν κοινό, πολύ γήινο στόχο.
Φωτογραφία:
Αυτή η διαδικασία καλλιεργεί στα παιδιά όχι έναν αφηρημένο “σεβασμό για τη φύση”, αλλά μια συγκεκριμένη ευθύνη για ένα ζωντανό πλάσμα του οποίου η ζωή εξαρτάται άμεσα από τις πράξεις τους. Μαθαίνουν στην πράξη, όχι στη θεωρία, τους κύκλους της ζωής, την αξία της υπομονής και την άμεση σχέση μεταξύ προσπάθειας και αποτελέσματος – ένα τραγανό ραπανάκι που τρώγεται ή ένα μήλο που κόβεται από ένα κλαδί.
Ο οικογενειακός λαχανόκηπος γίνεται μια ζωντανή εγκυκλοπαίδεια, όπου τα μαθήματα βιολογίας, χημείας, ακόμη και οικονομίας μαθαίνονται από τους ίδιους, μέσα από το ενδιαφέρον και την προσωπική εμπειρία. Γιατί ένα φυτό έλκεται από το φως και ένα άλλο χρειάζεται σκιά, πώς λειτουργούν τα λιπάσματα και γιατί είναι απαραίτητη η αμειψισπορά – οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα γίνονται μέρος της προσωπικής ιστορίας.
Οι παραδόσεις που γεννιούνται στον κήπο – είτε πρόκειται για την ετήσια φύτευση πατάτας σε ένα σύμπλεγμα είτε για την τελετουργική συγκομιδή της πρώτης σοδειάς φράουλας – δημιουργούν μόνιμους ρυθμούς και αγκυλώσεις μνήμης . Γίνονται το ίδιο το “εμείς” που κρατάει μια οικογένεια ενωμένη σε μια καταιγίδα και οι ζεστές αναμνήσεις που παραμένουν όταν όλα τα άλλα έχουν ξεχαστεί.
Καλλιεργώντας μαζί έναν κήπο, καλλιεργούμε κυριολεκτικά και το μέλλον μας, θέτοντας στα παιδιά μας όχι μόνο πρακτικές δεξιότητες, αλλά και έναν κώδικα σχέσεων που βασίζεται στον σεβασμό, την υποστήριξη και την κοινή αγάπη για τα ζωντανά πράγματα. Και τότε η ιστορία της κηπουρικής της οικογένειας συνεχίζεται, περνώντας από χέρι σε χέρι με πακέτα επιλεγμένων σπόρων.
Διαβάστε επίσης
- Γιατί να φυτέψετε σίκαλη το φθινόπωρο: μια έξυπνη στρατηγική για κουρασμένη γη
- Βάλτε πασχαλίτσες στο θερμοκήπιο και πετύχετε την τέλεια ισορροπία χωρίς χημικά
