Η κλασική εικόνα εξακολουθεί να επικρατεί στους δρόμους: ένας σκύλος με λουρί, συνδεδεμένος με ένα κολάρο.
Αυτή η μέθοδος φαίνεται τόσο φυσική και δοκιμασμένη στο χρόνο που λίγοι άνθρωποι σκέφτονται τις επιπτώσεις της στην υγεία του κατοικίδιου ζώου, αναφέρει ο ανταποκριτής του .
Εν τω μεταξύ, οι κτηνίατροι και οι κυνολόγοι αποκαλούν όλο και περισσότερο την ιμάντα όχι απλώς μια εναλλακτική λύση, αλλά μια ασφαλέστερη και πιο φυσιολογική επιλογή. Το κύριο επιχείρημα κατά του περιλαίμιου είναι η άμεση επιβάρυνση του λαιμού, ενός από τα πιο ευάλωτα μέρη της σπονδυλικής στήλης.
Φωτογραφία:
Ένα απότομο τράβηγμα κατανέμει την πίεση στον λάρυγγα, την τραχεία και τον θυρεοειδή αδένα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιους τραυματισμούς, ειδικά στις μικρές φυλές. Ένα σωστά διαστασιολογημένο λουρί κατανέμει τη δύναμη στο στήθος, προστατεύοντας τον λαιμό και επιτρέποντας στον σκύλο να αναπνέει ελεύθερα.
Η πτυχή της συμπεριφοράς είναι εξίσου σημαντική. Ένας σκύλος που αισθάνεται δυσφορία ή πόνο στον αυχένα κάθε φορά που τραβάει το λουρί μπορεί να γίνει πιο ανήσυχος και ακόμη και επιθετικός στη βόλτα.
Η συνεχής πίεση στο λαιμό συνδέεται με αρνητικότητα, καθιστώντας δύσκολη τη συγκέντρωση στις εντολές του ιδιοκτήτη. Από την άλλη πλευρά, ένα λουρί, χωρίς να προκαλεί πόνο, κάνει πιο χαλαρή και θετική την αντίληψη της βόλτας.
Για τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων που πάσχουν από κατάρρευση της τραχείας ή άλλα αναπνευστικά προβλήματα, ένα λουρί καθίσταται απαραίτητο. Σας επιτρέπει να περπατάτε χωρίς να επιδεινώνετε την κατάσταση του κατοικίδιου ζώου, ενώ ένα κολάρο μπορεί να είναι απλώς επικίνδυνο σε τέτοιες περιπτώσεις.
Οι κτηνίατροι σημειώνουν ότι η μετάβαση σε ιμάντα συχνά βοηθά στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων βήχα σε προδιατεθειμένες φυλές, όπως τα γιόρκι ή τα τσιουάουα. Υπάρχει ο μύθος ότι το λουρί προκαλεί τον σκύλο να τραβάει περισσότερο το λουρί.
Στην πραγματικότητα, η συνήθεια του τραβήγματος δεν διαμορφώνεται από τον τύπο του ιμάντα, αλλά από την έλλειψη σωστής εκπαίδευσης. Με ένα λουρί, η εκμάθηση της βάδισης με χαλαρό λουρί είναι συχνά ακόμη πιο εύκολη, καθώς ο σκύλος δεν αποσπάται από δυσάρεστες αισθήσεις.
Το κλειδί βρίσκεται στην ακολουθία εκπαίδευσης, όχι στην επιλογή μεταξύ ενός δακτυλίου γύρω από το λαιμό ή στο στήθος. Η επιλογή του σωστού ιμάντα είναι μια ολόκληρη επιστήμη. Δεν πρέπει να περιορίζει την κίνηση των ωμοπλαστών ή να τρίβει τις μασχάλες.
Ένα καλό λουρί είναι ρυθμιζόμενο σε πολλά σημεία και αφήνει ένα κενό δύο δαχτύλων μεταξύ των ιμάντων και του σώματος του σκύλου. Αξίζει να αφιερώσετε χρόνο για να το δοκιμάσετε, καθώς μια άβολη ιππασία μπορεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά από ένα κολάρο.
Για κουτάβια και εφήβους, ένα λουρί είναι ιδανικό για να συνηθίσουν το περπάτημα. Τα εύθραυστα οστά και οι μύες τους είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε οποιαδήποτε καταπόνηση, και η ήπια κατανομή της πίεσης βοηθά στην προώθηση της καλής στάσης και βάδισης.
Πρόκειται για μια δια βίου επένδυση στην υγιή μυοσκελετική ανάπτυξη. Τελικά, η αλλαγή από την ιμάντα στο κολάρο ή το αντίστροφο είναι θέμα ευαισθητοποίησης.
Απαιτεί από τον ιδιοκτήτη να εγκαταλείψει τη συνήθεια υπέρ των επιστημονικά τεκμηριωμένων δεδομένων και των ατομικών αναγκών του σκύλου του. Μια βόλτα πρέπει να είναι χαρά και για τους δύο, όχι αγώνας για μια ανάσα αέρα.
Και μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι μια απλή αλλαγή του καραμπίνερ σε διαφορετικό δακτύλιο.
Διαβάστε επίσης
- Πώς να προστατέψετε ένα κατοικίδιο στην εξοχή: οι αφανείς κίνδυνοι ενός προαστιακού παραδείσου
- Γιατί απαγορεύεται στις γάτες να περπατούν: μια αστική παγίδα για ένα αρχαίο ένστικτο
