Χρόνο με το χρόνο βάζετε κόπο στον λαχανόκηπο και η απόδοση γίνεται όλο και πιο σπάνια.
Η συγκομιδή γίνεται όλο και μικρότερη, τα φυτά δείχνουν απρόθυμα να φτάσουν στον ήλιο και καμία ποσότητα λιπάσματος δεν αλλάζει την εικόνα, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του .
Συχνά η αιτία δεν βρίσκεται στους κακούς σπόρους, αλλά στην ήρεμη κόπωση του ίδιου του εδάφους – μια κατάσταση εξάντλησης, όταν η γη χάνει τη ζωτικότητα και τη δομή της. Δέκα προφανή σημάδια μπορούν να σας βοηθήσουν να διαγνώσετε το πρόβλημα χωρίς γεωπόνο.
Φωτογραφία:
Πρόκειται για απότομη μείωση των αποδόσεων, τεμαχισμένους καρπούς, αλλαγή του χρώματος του εδάφους σε ανοιχτό γκρι και εμφάνιση πυκνής κρούστας μετά το πότισμα. Εάν το νερό απορροφάται ανεπαρκώς, στέκεται σε λακκούβες και όταν σκάβετε δεν βρίσκετε γαιοσκώληκες – αυτό είναι μια ανησυχητική έκκληση για βοήθεια από το οικόπεδό σας.
Μια μαζική εισβολή ορισμένων ζιζανίων δεν είναι απλώς μια ενόχληση, αλλά μια πολύτιμη ένδειξη. Η αλογοουρά, ο πλάτανος και η πεταλούδα υποδηλώνουν υψηλή οξύτητα, ενώ η καλαμοκανάδα και η κουτσουπιά βρίσκονται συχνά σε εδάφη φτωχά σε άζωτο.
Τα φυτά, σαν να στερούνται ανοσίας, αρχίζουν να αρρωσταίνουν συχνότερα και τα φύλλα τους χάνουν το υγιές χρώμα τους, σηματοδοτώντας την έλλειψη βασικών στοιχείων. Το κουρασμένο έδαφος αλλάζει την ίδια του την ουσία – τη δομή του.
Ο σβώλος από εύθρυπτος και υγρός μετατρέπεται σε άψυχη σκόνη ή, αντίθετα, σε πυκνό, κολλώδη πηλό. Η εμφάνιση βρύων ή πράσινης πλάκας στα παρτέρια φωνάζει αμέσως για δύο προβλήματα: τη χρόνια υπεράρδευση και την οξίνιση. Όταν η φύση επιδεικνύει τέτοιες σημαίες, το να τις αγνοήσετε σημαίνει ότι καταδικάζετε τον λαχανόκηπο σε σταδιακή παρακμή.
Η αποκατάσταση αρχίζει με μια απλή αλλά σημαντική διάγνωση – τον έλεγχο της οξύτητας. Το χαρτί Lackmus ή μια λαϊκή μέθοδος με ξύδι και φύλλα σταφίδας θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε αν το έδαφος χρειάζεται αποξείδωση.
Το επόμενο βήμα είναι η αξιολόγηση της δομής: πιέστε μια υγρή μάζα χώματος στο χέρι σας και δείτε πώς συμπεριφέρεται. Το αμμώδες χώμα που θρυμματίζεται σαν σκόνη χρειάζεται οργανική ύλη για την ικανότητα συγκράτησης της υγρασίας, ενώ ο βαρύς πηλός που μπορεί να τυλιχτεί σε λουκάνικο χρειάζεται χαλάρωση.
Οι κυριότεροι εχθροί της γονιμότητας είναι η μονοκαλλιέργεια, η οποία απορροφά τα ίδια πράγματα από το έδαφος, και το βαθύ σκάψιμο με ανατροπή της κλίνης, το οποίο καταστρέφει τους κατοίκους του εδάφους. Η θεραπεία δεν είναι μια εφάπαξ ενέργεια, αλλά μια αλλαγή παραδείγματος.
Πρέπει να μάθουμε να επιστρέφουμε στη γη περισσότερα από όσα παίρνουμε. Η συστηματική εφαρμογή του κομπόστ, η σπορά σίδερων και η αποφυγή του άσκοπου σκάψιμο ξεκινά μια αργή αλλά σίγουρη διαδικασία επούλωσης. Είναι ένας διάλογος στον οποίο μαθαίνετε να ακούτε τη σιωπηλή φωνή της γης και να απαντάτε όχι με χημικά κοκτέιλ, αλλά με έξυπνη φροντίδα.
Διαβάστε επίσης
- Πώς το χρώμα της γης αλλάζει τη γεύση των φράουλων: η αφανής σχέση που δεν παρατηρούμε
- Πώς να βρείτε μια κοινή γλώσσα με ένα φτυάρι: γιατί το εργαλείο πρέπει να είναι άβολο
